Poprzednio w Ricku i Mortim...
Jerry, uprawiałam seks z twoją żoną.
Zrobiłem to, naprawiłem swój pistolet!
Kuba Rozpruwacz, kłaniam się nisko.
- Kozak! - To też się wydarzyło?
- Jestem w ciąży! - Skarbie! Jest taka jak ty!
- Pada klopsami z nieba! - Coś mi tu nie...
Jerry odszedł tak, jak o tym marzył.
Pokąszony przez pszczoły.
...nie gra.
A co ma grać? To pogrzeb taty, nie wesele.
Synku, nazwę cię Jerry Junior.
To dzięki wam schwytano mordercę. Proszę, weźcie ją.
- Dzięki, Tony Hawku! - Morty, wyjdź za mnie.
- Co? - Powiedz: "Tak".
- Tak? - Okej...
- Rick, czy przysięgasz... - Chciałem mieć miesiąc miodowy.
Lećmy do szczelnej komnaty z jonizowanym deuterem.
- Czemu? - Deuter działa jako spowalniacz narracji.
Nic z tego nie jest prawdą. Wpadliśmy w wir podsumowań odcinków.
- Ogarnij się. - Po wszystkim, co się zdarzyło?
- Nie! - Jestem niewinna!
To nie ja wypuściłam pszczoły! Kochałam Jerry'ego!
- A co właśnie powiedziałem? - Kiedy?
Hej, świetna egzekucja. Zawijamy się do komnaty.
A teraz powtarzaj za mną: Już niedługo w Ricku i Mortim.
- Już niedługo w Ricku i Mortim? - Nie. Poprzednio w Ricku i Mortim.
Olej go, Morty.
Już niedługo w Ricku i Mortim, tak zwalczysz jego toksyny.
Już niedługo w Ricku i Mortim. Czyje toksyny?
Hej! Przestań!
- Poprzedni Leon! Łap go! - O nie!
Trzymaj się, Morty! Musimy jeszcze przetrwać czołówkę!
Czołówkę? O czym ty gadasz?
Boże! To kosmos!
O mój Boże! O w dupę!
- Co co to za planeta? - Na tę część zasłoń oczy.
O mój Boże, mordercza wiewiórka!
Czemu jesteśmy ubrani jak Sherlock?
- Co tu się, do diabła, dzieje? - Puśćcie mnie!
- O nie! Czemu tata ma zbroję? - Zostawcie mnie!
- Najlepszy odcinek! - Kto to jest?!
Okej, już prawie koniec.
- I wróciliśmy! - Przestań!
Co się wydarzyło? I czemu grała muzyka?
To przez tego konceptualnego gównojada! Łap go za syry!
Jeżeli mamy czołówkę... czy to znaczy, że jesteśmy...
- Nie, nie, zabijesz mnie! - Wyrzuć z ciała całą metatruciznę, Morty!
Nie poddawaj się samoświadomemu pierdololo.
Sam jesteś pierdololo!
- Rick, on ma broń! - Żryj ołów, pipo!
Nie, nie, nie! Kurwa!
Nie!
- No gnój jeden! - Czy on uciekł portalem?
Chciałby, przecisnął się do warstwy meta przez dziurę w czwartej ścianie.
Załóż gogle, to ją znajdziemy.
- Nie podoba mi się to. - Bo nie powinno.
Mało przyjemna perspektywa.
Wiadomo, że czasem fajnie puścić oko do widzów, ale...
- Jakich widzów? - I to jest dobre podejście.
Kilka lekkich uwag na boku, zawsze w duecie,
a nie te januszowe chałtury z sezonu trzeciego.
- Oto i ona. - Załatasz ją teraz?
Nie. Typ zachwiał naszą rzeczywistością.
I musimy go zgnieść, jak robala, którym jest.
- Kurwa! - Tych oksów to tu lepiej nie zakładaj.
PRÓBY
- A może uciekł tą drogą? - Nie.
- Tam musiałby zostać bohaterem. - Nie podoba mi się to.
- Czy całe to miejsce jest... - Zbieraniną wątków i gier słownych
dla siedmiu krytyków, którzy i tak nas zjadą?
Prawda jest jeszcze gorsza.
Kąpiemy się właśnie w metapromieniowaniu.
Powoli niszczeje cała nasza wiarygodność.
Każda spędzona tu sekunda to wartość dziesięciu cameo
- w Kosmicznym Meczu. - Mogłeś o tym pomyśleć...
- Poprzednio. - Łap go!
O nie!
Boże przenajświętszy, wiem, że mnie ocalisz.
Teraz mi głupio. Nie możemy mu odpuścić?
Bo się modli? Wiesz, że Hitler był katolikiem, co nie?
Jestem, Leonie.
Okej, typ ma ewidentnie skilla... modlitewnego.
- Pora, żebyście poznali stwórcę. - Spoko, ziomek, nie trzeba.
Traktuj go jak niedźwiedzia, cofaj się powoli i udawaj większego niż jesteś.
Uwielbiam dobre wyrzeczenie się Boga.
Siemano, Rick.
Siemano... Amiszu... żonglerze?
- Nazywa się Lord Grafoman. - Lord Grafoman?
Ziomek, wierz mi, bądź Amiszem Żonglerem.
- Lepiej się sprzeda. - Lord Grafoman!
Rick, on był złolem w tamtym zabawkowym pociągu.
Zgadza się, Morty.
Fikcyjne wersje was dwóch wsadziły mnie na półkę z Biblią dla dzieci.
Ale Jezus dokonał przemiany fikcji w rzeczywistość
i zabrał mnie do meta-świata.
I teraz to ja was tu zatrzymam.
Leon był przynętą.
- Przynętą? - Jezusie?
Kolejne durne dzieci boże.
Nasyłasz Jezusa, żeby nas sprał?
Nie oglądałeś South Parku?
Dobra aluzja, Morty! O takie meta nic nie robiłem.
Dzięki temu jesteśmy kreatywnie odpowiedzialni.
O Jezu, tylko nie Bane. Tylko nie Bane!
Zbane'ował mnie, Morty, Jezus mnie zbane'ował.
Nie możesz mnie pobić! Technicznie jestem chrześcijaninem.
A ja twoim najgorszym koszmarem.
Jestem Jezusem z dowcipów o Jezusie.
- I nie ma we mnie Boga. - Morty! Bierz to i uciekaj!
Dziękuję!
Zdaje się, że opowieść Lorda Grafomana stanie się historią opartą na faktach.
- A na cholerę ci ten sprzęt? - Tego, czego chce każdy bohater.
Motywacji.
- Co? To głupie. - I leniwe!
Mam to gdzieś.
Chwila, co? Zostawił mnie.
To chyba znaczy, że powinniśmy połączyć siły...
Chyba nie.
Poprzednio w Jezusie Chrystusie.
- Cześć, jestem Jezus. - A ja Maria.
- Tak jak moja mama. - Przestań!
- Ziomek, to ladacznica. - I jest lepszym apostołem od ciebie!
O nie!
Nie mogę umrzeć.
Mam dla ciebie bardzo ciekawą propozycję.
Pracuję sam.
Wyssę całą twoją krew i będę niepokonany.
- Chyba. - Nigdy się nie dowiesz.
Nieśmiertelny miliarder i przedsiębiorca, Jezus Chrystus,
zainwestował całą fortunę w projekt, który nazywa "drugą szansą na miłość".
Trzymaj się, Mario!
Te dane! Są takie piękne!
Uczyń mnie normalnym, wiedźmo!
Zabierz. To. Wszystko!
Pański budyń, panie Chrystusie.
Co pana tak rozbawiło?
Twoje imię.
- Co tu się dzieje? - Jad Leona sprawia, że myślisz,
że przeżyłeś już większość życia, a on żywi się zmarnowanym potencjałem.
Leon, uratowałeś nam życie!
- Weź go nie przeceniaj. - W mordę, Rick! To brutalne.
Jest meta. Jego życie się nie liczy.
A twoje tak, dlatego musimy wracać.
WYPRODUKOWANE PRZEZ "ZABAWKI CYTADELI"
To mi nie wygląda na cytadelę.
Może od środka jest ciekawsza.
To nie jest tak, jak myślisz.
Po prostu, to taka specjalna dieta dla wziętych pisarzy.
Chłopie, czemu wyglądasz, jak moja postać?
Bo jestem twoją postacią.
A ty za chwilę mnie ulepszysz.
Ale... Grafomanie, jesteś świetny!
Świetny to jeszcze nie najlepszy.
Zabiłem Ricka i nawet się urzeczywistniłem!
Jestem lepszy niż jakaś ciuchcia na baterie.
To twoje biuro czy twoje mieszkanie?
Dlaczego śmierdzi, jakbyś tu spał?
Jesteś moim stwórcą, czemu żyjesz jak przegryw?
- Bo ci nie wyszło. - A czyja to wina? Coś ty zrobił?
Chcesz wiedzieć, co się stało? Ale tak w szczegółach?
No więc Ricki chciały mieć swoje Opowieści Kanterberyjskie.
Ale oczywiście żaden z nich tego kurwa nie przeczytał.
Więc kazali mi napisać opowieść w stylu pokerowego odcinka Batmana,
w którym złole opowiadają historie o Batmanie.
Potem wciąż mówili mi, że "czegoś w nim brakuje".
No co wy nie powiecie, że czegoś w nim brakuje.
Rozumu i godności człowieka! Ja swoje zrobiłem!
Gumbi, Królowa Lodu, i nawet pan Bilecik, wszyscy mnie opuścili!
A witryna nawet, kurwa, nie działała!
I od początku miała URL z dupy.
"Pociąg - opowieści"? Kto używa myślnika?
Skazali mnie na porażkę. Wrobili mnie! Wydymali!
A ty masz szczęście, że się przez to nie zabiłem!
Po prostu daj mi motywację, ty piwniczniaku.
Okej, oto twoja motywacja.
Poszukiwanie więcej motywacji. Pragniesz całej motywacji.
- To leniwe! - A jednak cię napędza.
Swoją drogą to zazdro. Mnie nie stać, by ubierać się
jak queerowy nauczyciel aktorstwa z lat 70.
Moją motywacją... jest motywacja.
Okej, pa.
O nie, zgorzkniały przyjacielu.
Poszukamy jej razem.
Jeżeli mnie nie widzicie, to pic nie forteca.
Gdzie jesteśmy?
W głównej siedzibie Samoodnoszącej się Szóstki.
To meta nerdy, które odkryły, że razem są jeszcze gorsze.
- I nam pomogą? - Nie, ale jeden z ich więźniów być może.
- Nie mów im tego. - Rick Sanchez.
Nie wiesz nawet, ile lat na to czekałam.
O, super, Morty, to jest Ela...
...Boracja.
Powinnam zabić cię bez słowa!
Przyniosłem ci Leona.
Powinniście go zamknąć w swoim małym więzieniu.
Wkręca cię! Przyszli po więźnia!
- Ty fiucie! - Kłamca!
Ty się produkujesz, a ja mam pole antymeta!
Fajny gadżecik.
Może przypomnę nam, jak go stworzyłeś.
W życiu, Retro Spektorze!
Wiesz, Rick, jaram się wyborami na prezydenta.
Tego pola nie przeniknie żadna energia meta.
Zasilają je izotopy wodoru.
Zasilają je izotopy wodoru!
Kilka beczułek benzyny i będzie po sprawie.
W nogi, Morty!
Wcześniej ich tam nie było? Chyba doszło do...
Błędu w ciągłości Fa Buły.
- Te kripy są najgorsze! - Mówiłem ci, mają za dużo władzy.
- Uważaj, Rick! - Daj spokój, to bezimienny strażnik!
To Piotr Tagonista.
Jego wiązka może zmienić każdego bohatera w protagonistę.
Ej, schyl się!
O nie, o nie, o nie, o nie!
Co ty wyprawiasz, Marvin?
Nie umieram. Właśnie to robię.
Co jest, kochanie? Coś się stało?
Jak zwykle stchórzyłem. Uciekłem z kolejnej roboty.
Gdybyś tego nie zrobił, to nie byłbyś moim facetem.
MARVIN, TCHÓRZLIWY STRAŻNIK
A już miałem się nad wami zlitować.
Tak bardzo nie chcę tu być.
Ostre cięcie!
Pamiętasz mnie, Rick?
- Co to za pajac? - Jam jest pan Zwrotny.
Jestem piątym członkiem naszej sławetnej szóstki.
- A kto jest szóstym? - Na tym polega zwrot akcji. To ty.
- Co? - Nie słuchaj go.
Zwrot polega na tym, że jest ich tylko pięcioro.
No mniejsza o to. Jesteście nasi.
Nie wyrwiecie się bez zwrotu akcji, a to ja tu nimi zarządzam.
Ale każdego zwrotu akcji nie przewidzisz.
Ja mam dla ciebie swój własny!
To niemożliwe, wiedziałbym!
Zabawne! Ta oklepana akcja z atakiem?
O chuj mi w wątek.
- Dobra robota! - Dostosowuję się!
To nasz bilet na wolność.
Zrobili mu celę sportową, bo to przeciwieństwo historii.
- A chcę w ogóle wiedzieć, kto to jest? - Nazywa się Chleb Surd.
I swoją mocą potrafi zmienić rzeczy w coś zupełnie innego.
A nie chodzi tu czasem o absurdy? Czemu nazywa się Chleb Surd?
Wiesz, ja też lubię pieczywo. Twoim zdaniem to nie jest głupie?
Owszem, jest. Wręcz absurdalne. Prawda?
Ostrożnie, Morty.
Nie przekraczaj granicy absurdu. Dopóki nie zgodzi się nam pomóc.
Rick, przecież zawsze mi ufałeś.
To absurdalne. Powiem ci, jak to ogarniemy.
Zadziała tak, jakbyśmy nigdy nawet tu nie weszli.
Gdy ten pomysł wyda się absurdem, uwolnię cię zdalnie, o tym.
Co jest moim celem?
Zaczekaj, a na mój znak pociągnij dźwignię.
Chyba sobie, kurwa, kpisz?
Jeżeli nie uwolnisz mnie w tej chwili,
sprawię, że przydarzą ci się rzeczy wręcz absurdalnie złe, rozumiesz?
Grozisz mi, łysa pało? A gnij sobie w tej celi, jak chcesz!
Wiesz co, Chleb? Zapomnij, co mówiłem.
- Zawsze byliśmy przyjaciółmi. - Absurdalne.
Spokojnie, Rhett. Pamiętasz kubek, który ci kupiłam?
NAJLEPSZY WIĘZIEŃ NA ŚWIECIE
Zawsze byłaś śmiertelnie uczulona na kawę.
Nowy plan. Wiejemy. Znowu.
Czas na zwrot akcji!
Jaka szkoda, że urodziłeś się bez kości.
Nara, bochen!
Jaka szkoda, że nic poza tą fortecą nie istnieje.
Noż w dupę!
A sama forteca od zawsze była pomarańczą!
Świetny plan, Rick.
Nie będę się nawet przed tym bronił. Sakramencko zjebałem.
Jak boli...
Za długo jesteśmy za czwartą ścianą.
Niedługo przestaniemy istnieć.
Zabiłeś nas, Rick.
Po prostu nie mogłeś polubić metaopowieści.
Chyba przyznasz, że ta moja niechęć, była jakby uzasadniona?
Najmniej epicka śmierć w telewizji.
Śmierć to zaledwie początek.
- Co? Co się stało? - Odpokutowaliście.
A ty kim ty jesteś?
Jestem Joseph Campbell. Zupy?
Właściwie wahałem się, czy ją ugotować,
bo mam na nazwisko Campbell.
Ale pomyślałem, że trzeba żyć chwilą. Rozkoszuj się tym.
Skąd się tu wziąłeś? Chleb mówił, że nic nie istnieje.
Archetypy mitologiczne wciąż się nie zmieniają.
Zawsze jest jakiś starzec z zupą.
Wymieńcie jedną opowieść, w której go nie ma.
- Jack i magiczna fasola. - Przetrwać w Nowym Jorku.
- Wszystkie Matrixy. - W sumie wszystkie filmy.
Dobra, ja się przed wami nie będę tłumaczył, ludzie.
- Gdzie moja zupka? - Poprzedni, kurwa, Leon.
Co tu robi ten kutas?
Nie jest gorszym kutasem od ciebie, bracie.
Metabohaterowie niszczą naszą rzeczywistość.
Ale wszyscy bohaterowie są meta.
Wszystkich nas pożywia i wyniszcza ten sam chaos,
jak noworodki przyssane do piersi narkomanki
w szalupie ratunkowej pełnej ostrych widelców.
- Już wiem, co musimy zrobić. - Usunąć historię wyszukiwania Campbella?
Wystarczy, że zaufasz Leonowi.
Czy mógłbyś wypoprzednić nas stąd do domu?
- Z przyjemnością bym spróbował. - W to akurat nie wątpię.
Rick się nie zmieni.
Zmiany są dla niego czymś w rodzaju kryptonitu.
Tyle że zamiast być superbohaterem jest, no wiesz, trochę jednak pizdą.
Niech będzie.
Poprzednio w Ricku.
- Zdejmij go, byle szybko! - O mamo!
- Prawie cię zabił! - Okej, Rick, teraz mi głupio.
Tak jakby sprowokowałem cię do próby.
- Nazwałeś mnie pizdą. - Powiedziałem, że mi głupio!
To dokładna mapa do regionu bogatego w formy narracyjne.
Życzę wam powodzenia, panowie.
Nie pomogę ci, bo muszę chronić moje rączki wynalazcy.
- Ile to potrwa? - Całe lata.
Zamieszkajcie w mojej szopie.
Nie otwierajcie tylko drzwi, kiedy się ściemni.
- Czemu nie? - Wyłaźcie, żydokomuchy jedne!
- Może jednak nie jestem alkoholikiem. - No włacha.
Jebane podróby Powrotu do przyszłości!
- Gotowe. - Rick, muszę tu zostać.
- Czemu? - Jestem w ciąży.
- Co ty wyprawiasz? - To nie on jest ojcem!
- Więc kto?! - Ja! Nie odleciałem!
Ale musiałeś uwierzyć, że to się wydarzyło, żeby wrócić.
Dam radę to przenieść przez czołówkę?
Jeśli mocno się złapiesz.
Co z moją brodą i dzieckiem nienarodzonym?
- Umrą, to umrą. - Dziękuję, Leon.
A gdy wrócisz do domu, Rick, wyrusz w klasyczną przygodę.
Jak w pierwszym sezonie...
Ja już rzygam tymi komentarzami, co to ma w ogóle, kurwa, znaczyć!?
Dobra, jeszcze raz.
- Co jest moją motywacją? - Motywacja!
Ta maszyna wyciągnie ją z każdej postaci we wszechświecie.
Idealnie! Zielona poświata! Odpalaj!
- To chyba działa! - Tak! Czuję tę moc!
Coś co stworzyłem, naprawdę ma wpływ na czyjeś życie!
- Nie chce mi się stać w tej robocie. - A mi chce,
bo to dobra wymówka, by nie ćwiczyć gry na gitarze.
Weź po prostu zapisz jakikolwiek numer w tabeli.
Nawet mi się nie chce.
Serio, muszę się rejestrować?
Taaak! Wyraźnie to czuję!
Jestem taki zmotywowany!
I chcę... bardzo dużo!
- Koniec bajki, amisz. - Nie ty o tym decydujesz.
Typie, poważnie, twoją motywacją w tej opowieści jest motywacja?
- I to bardzo dobry pomysł! - Bo nie ma złych!
Są te żywe i padliny. A padliny mieliśmy już dość!
Oderwij spoconego pisarza od pracy, a ja zabiję jego postać.
W życiu nie byłem bardziej zmotywowany, żeby kogoś unicestwić!
Chcę obniżyć poziom cukru we krwi,
ale zgadnij, kto idzie na tacosy, gdy cię załatwi!
Masz sześciopak. A kto nie ma?
- No proszę. Spermozbiory. - Nie lubię tego słowa.
A ja redakcji tekstu.
Nie pokonasz mnie, Rick.
Mam milion razy większą motywację od ciebie.
Tak samo jak goście sprzedający telefony w centrach handlowych.
Nie masz takich włosów.
Bo akurat ciebie obchodzi licencja.
Żebyś wiedział, że tak! Moim zdaniem gadżety...
- To tak można? - Jak się chce, to można.
Człowieku, przestań. Nie chcę z tobą walczyć.
Młody, jestem pisarzem, który nareszcie odniósł sukces.
I jeżeli mam go porzucić, musisz mieć czarny pas
- albo cycki jak arbuzy. - Mam większe cycki niż siostra.
W mitycznym znaczeniu, ja mam to i to.
- Joseph Campbell?! - Ta, Campbell zmarł w latach 80.
Tylko ty mnie widzisz i słyszysz, Morty.
- A więc powtarzaj to, co ci powiem. - Okej.
Tylko dlatego jesteś dumny z sukcesu Grafomana,
że masz potrzebę bycia kreatywnym.
Ale kreatywność nie bierze się ze sztuczek, technologii i dystrybucji.
Nie bierze się nawet z ciężkiej pracy.
Kreatywność jest blisko związana z chorobą psychiczną.
I w większości się ze sobą przenikają.
Cała masa kreatywnych ludzi się zabija, bo wszyscy są smutnymi pipami.
Prawdziwym darem jest brak jakiegokolwiek daru.
I z tego, co widziałem w twoich konceptach do Green Arrow,
- taki dar właśnie dostałeś. - Nie miałeś jak tego przeczytać.
Jestem Joseph Campbell. Widziałem to.
- Ale ten złol był na razie zapchajdziurą. - Całego nie czytałem.
To nie twoi złole są tutaj problemem.
Problem tkwi w tym, że gdy piszesz, to ty jesteś złolem.
Jeśli chcesz być bohaterem, to przestań.
A co mi tam? Może jednak się zarejestruję.
Powiedz to!
Nazwij mnie swoim nowym panem Nimbusem!
Twój pisarz ma chyba jakiś kryzys twórczy.
Przejebane.
W sumie nie chce ci się pewnie walczyć, bo jesteś jak worek treningowy,
ale ci się należało!
Proszę! Oszczędź mnie!
Obiecuję, że będę spoko.
Dużo mniej jak koks z magisterką.
Może nawet zmienię imię?
Zawiodłeś mnie, śmieciu.
Nie, zawiodłem nas obu.
Wszystko, co dobre tak szybko się kończy.
Gówno też w końcu spływa, więc, nie schlebiaj sobie.
Joseph Campbell mówi, że ten, kto go stworzył, musi go dobić.
Chwila, Joseph Campbell powiedział też, że musisz to zrobić tą nową maskotką Ricka
z limitowanej kolekcji, dostępną jedynie na rick myślnik maskotka kropka biz.
- Zostało kilka sztuk, zamów teraz. - Tak powiedział?
Jezu, już nigdy więcej nie kupię zabawki od Ricka.
Ale widać, że są porządnie zrobione.
Dziękuję, że wskrzesiłeś nas z martwych.
Jak wiadomo, jestem mistrzem obu światów.
Joseph Campbell kazał mi rzucić pisanie.
Bo to powinno być proste.
Jeżeli wychodzi ci naturalnie, to znaczy, że ma rację bytu.
No wiecie, tak... jak ja.
Jestem pisarzem. To ołówek. Pisarz używa ołówka.
A co by było, gdyby ołówek użył mnie.
Ciekawe. Okej. Tak.
A więc mamy magiczny ołówek, który wymyśla życie pisarza.
Ja cię sunę, przecież to pomysł na film o pisarzu!
No to wracamy!
Taaak! Jestem końcówą.
I żyję po napisach!
Ja jestem tą sceną. Jestem końcówą.
Jestem końcem tego odcinka, co nie?
Nagrało się to wogle?
I kiedy, i kiedy odcinek się kończy, uważajcie, bo taaaak!
Końcówa wbija z buta i jest, i jestem szalony!
Końcówa, taaaak!
I zaraz wykończę wam dupy!
I końcóweczka! Skończysz życie w odbycie!
Teraz jestem odbytówą! Jestem końcówą!
I macie za swoje. Tak kończycie.
Tak, chcecie więcej?
Chcecie chcecie końcóweczkę?
Wy chore pojeby, bo jestem końcówą!
Tęsknię za żoną, wielka szkoda, jest jak jest.
Końcówa, tak!