Значи, вака завршува. Мислев дека заслужувам подобро.
Драматичен наратор додека заглавив во вселената?
Кога умирате прво ви заминува креативноста.
Цитаделата ја нема, а леталото во кое побегнавме остана без енергија.
Се плашам! -Екстра Мортите подивеа.
Некои проблеми се решаваат самите.
Многу пиев. Ти реков да запишуваш.
Немам кацига како оној одмазникот.
Испив многу од својата моч. Порталниот пиштол е уште расипан.
Тоа беше дел од планот на Злобниот Морти. -Зол? Да не му ласкаме.
Планираше да одржи монолог и да бега.
Имаше напад на гнев да објави дека го напушта Твитер.
Никој не го напушта Твитер.
Памтиш кога пред малку се правеше дека не знаеш кој е Ајронмен?
За кого беше тоа? -Шшш, Морти.
Вака умираме. Носи го тоа достоинствено.
Рбетен мозок: декстрометорфан како база, па ме изненади.
Мамо! -Бет можеби!
Се обидува да каже нешто?
Не те слушаме.
Ама си глупава... Бет, во вакуум си, звукот оди по воздух.
Зошто викам?
"Ова е приватна забава или може да се придружам?"
Супер. -Да, стварно вредеше.
Не вредеше за тоа. Банално е.
Ти. Банална. Овде се умира од глад!
"Кога реков, не знаев дека ќе биде..." -Престани да објаснуваш.
"...ставено на испитување." -Заврши ли? Не.
"Можеби нема да ве спасам". -Убаво. -Класа.
РИК И МОРТИ
Добра реченица, душо. -Ми е гајле што мислиш.
Боже, ве најде, еве, јадете. -О, да!
Чекај, системот може да ни падне во шок од тврда храна.
Варо-робот, претвори во хранлива маса.
Јас ќе ризикувам.
Од кога вие заглавувате? Патем, фала.
Малку фалеше да ги оставам. -Порталот се расипа.
Домашни домати? Варо-робот, пробај.
Не можете веќе во други реалности. Конечно ќе го испереш мантилот?
Така е, морам веднаш да го пуштам портал индексот.
Во основа сме ресетиран флуид. Држете се, Земјата малку ќе се затресе.
Срање. -Што се случува?
Место ресетирање портал, ги ресетирав патниците. Доцна за извинување.
Рик, зошто пулсирам зелено? Не вели не знам зашто и ти пулсираш зелено.
Ќе умреме? -Не, ќе исчезнеме од оваа реалност.
Тоа е умирање. -Не е.
Сите од оваа реалност ќе се вратат во изворната.
Во оригиналниот универзум. -Добро објаснив, не мора и ти. Каде е Самер?
Фино, се вративте.
Тројца еднонасочно скокаме на слепо. Помогни ни да се вратиме.
Имаш протокол во серверот, се вика Мрсулава помош.
Сите се викаат така. -Мразам да ставам имиња.
Побарај: еднонасочен скок, рестирање навигациски светилник.
Зошто јас имам изворна реалност? -Немам кога да објаснам.
Сметам на тебе. Протокол за еднонасочн скокови. Одиме!
Имаше време да објасниш. -Не троши скапоцени секунди на ситничарење.
Самер... -Еднонасочен скок, рестирање навигациски светилник.
Кул.
Ау. -Имаше многу време да објасниш.
Добро, сега е лесно да збориш. Кој исчезнувал толку долго?
Зошто не сум во мојот универзум? -Боже, Џерибори.
О, Џерибори. -Длабока рана.
Каде се нашиот вистински татко и Морти -Закопани одзади во дворот.
Тоа го бараат опосумите.
Тато те вклучи и тебе во семејниот бизнис? -Морти е лесна мета,
а Рик ме плаќа со работи како...
Канџи од Вулверин. -Имаш се под контрола.
Се гледаме за две години?
Или остани малку.
Ја вклучува цитаделата на дедо, можеме да кршиме, пљачкаме.
Веројатно треба да се вратам на спасување на галаксијата.
Те молам!
Можам да пљачкам малку. Добро, ама брзо. -Супер. Никогаш не сум била.
Фамилија авантуристи! Јуху!
Добро.
Ебаго.
Молам? Ова не се одбива.
Рик: Ти си? -Да, Дајен.
Долго те немаше. Го најде убиецот на ќерка ни?
Уште го барам. -Ќе го најдеш.
Успеваш во се што ќе наумиш.
Освен фамилијата да ти остане жива, ама не си ти крив. -Замолчи.
Да можам немаше вака добро да те опседнувам.
Да, заборавив дека го посакав тоа.
Предвиде дека би можел. Опседнувањео доаѓа добро. -Точно, душо.
Рик?
Има некој? Оригинална фамилија?
Извинете за минатиот пат. Рик беше во вселенски затвор, не можевме...
Има ли некој?
Исусе.
Ебате. Бестрага, Морти, веќе нема доктори.
Тато?
Секако дека е без врска кога јас доаѓам.
Обично има каубои Рикови и Мортии.
Добро би им дошле сервисери.
Види, мали чистачи. Ако запукаат, смеам ли...
Да го направам ова? Па да!
Вселенска мајко, вклучи се!
Кул! -Одиме понатаму, немам цел ден.
Еве јас.
Го имам.
Извини.
Го имам. Извини!
Јас ќе го направев. -Земјани? Нели?
Го продолжив истражувањето сама. Сакаш нова листа можни локации?
Секогаш си само една соба подалеку. -Да, се сеќаваш?
Мислеше дека ќе те утеши ако можеш да ме видиш или допреш.
Тоа никако. Ајде, Самер.
Која е Самер? Треба да сум љубоморна?
Се надевам знае што им се случува на твоите сакани.
Еј, Рик. -Г. Голдманбакмаџоријан. Уште си жив, а? Што има?
Може да ми помогнеш да ја сфатам пораката што ја најдов утрово?
Ја напишал некој тврдејќи дека сум јас.
Велат дека мојот ум е заробен во временски јазол,
заглавен во трауматски настан од агонија на страшна интелигенција.
Но и дека мојот чувар заборавил на стареењето,
дека телото ми се расипува и копнее по смрт
додека душата ми останува заглавена во место, фатена како мува на лепак.
Да. Порано многу пиев. Немам поим, пријателе.
Нема врска. Најдов и други пораки во ѓубрето.
Кутар чудак. Го жалам, барем да може да раскрсти и да продолжи.
Звучи здраво. -И ќе биде.
О, слатка смрт.
Тоа беше симболично? Заминуваш? Разбирам, душо. Ти простувам...
Не вели така! Ти не си таа. Тебе те создадов да се измачувам.
Целава ебена временска линија е проколната. Мора да бегам одовде.
Зашто сакаш да продолжиш. -Зашто не сакам.
Морам. Се вратив случајно.
Типот што го барам е... не може да се пронајде, Дајен.
Сега живеам со верзија на Бет.
Звучи како убава верзија.
Имаме внуци. Ете која е Самер. Таа ќе ме извлече одовде.
Ме потсетува на тебе. -Стварно? И таа е мртва?
Збогум, Дајен.
Белки нема да влезеш во процеп без координати?
Не откажувај се од нас, Рик! Не пишува правила. Оседнувачите опседнуваат!
Душо? Се самоубиваш?
Поскоро, ја фаќам позитивната страна на ризикувањето живот.
Каде се мама и Самер?
Не напуштија. Жалам, Морти. -Во смисла дека се мртви?
Долго време минавме во тој лед. Нежниот мутант не извлече,
но Бет се разболе, а Самер не се одмрзна добро.
Не остана никој за обвинување, морав да се позабавам со себе.
Ја закопав тагата во книжара.
"Четири договори", "Јади, моли, сакај" "Црниот витез се враќа" на Френк Милер
Научив да ги прифаќам работите какви што се.
Кај некои мозокот е се уште недопрен.
Да се запрашаш дали луѓето уште се внатре, заробени во ужасот.
Во секој случај, одличен протеин. -Жалам, тато.
Но мојот вистински, оригинален татко ја победи апокалипсата.
Мислам дека сите те потценивме.
Која беше играта што секогаш ја игрваме како фамилија,
а не ја завршувавме? -"Даунбит."
Да! Да играме Даунбит. Ќе ја најдам! Сега може да ја завршиме.
Да. Може.
Супер, ја најдов.
Ќе играме и ќе кампуваме овде вечерва, и ќе ја обновиме куќата.
Имаме храна, свежа вода и фамилија.
Кој ѓавол?
"Морти, ја напишав поракава однапред за случај да се прашаш
како заминав толку брзо. Чекав да свртиш грб,
а потоа ги зедов твоите работи и заминав. Зависно колку беше надвор
веројатно ќе мислиш дека не сум толку далеку и ќе сакаш да..."
"Ова пишав брзо мораше поставам стапица.
Мислев имаш поарни нешта. Види другата порака, чао." -Курвин с..
Побавно! Не е кул!
Кој ѓавол, тато?
Не сфаќај лично. Тоа е еден од четирите договори.
Не ги памтам другите три, но знам дека на Гордон не му пречеше
кога Бетмен продолжи понатаму. -Бетмен не ги напушта луѓето.
Ти не напушти нас. -Го заслужувам тоа.
Но тоа те подобри. -Сега сум доволно кул за тебе?
Беше лесно, само ме чинеше се! -Еј, јас...
Се врати и зборуваше за нас како да не сме луѓе!
Па побегна и не остави да смрзнеме!
Се извинив за тоа порано. -Мајка ти и сестра ти умреа.
А јас престанав да се грижам.
Тоа е најдобрата понуда што ќе ја добиеш. Прифати ја.
Не оди. Ако се врати Рик,
може да ти најдеме нова реалност, нова мајка, нова летна... работа!
Не сфаќаш. Освен овој разговор, мојот живот е совршен.
Рик секогаш имаше право, сите мора да заборават.
Се врати... Веројатно стварно се зближивме.
Ау! Престани! Бегај од мене. Не! Помош!
Иглата е спуштена, дедо! Дојди по нас.
Ајде, ајде!
Душо? Имај на ум: ако она што се случи те повлекло дома,
веројатно е исто и со нашата мета.
Веројатно и тој има проблеми со заминувањето како и ти.
Заглави.
Дедо! -О, да!
Дедо! -Самер. Браво, секогаш верував во тебе.
Сега тешкиот дел. -Тежок? -Полоши од мене гледаат светилник.
Заштитете го дури да го земам Морти. Се одјавувам. Гледајте да преживеете.
Срање. Мајката домаќинка нека се сокрие.
Мајка домаќинка? -Таа е кул вселенска.
Не сакам да заглавам во ова. Сокријте се обете и решете го ова.
Престани да зборуваш од високо! Јас су со трпение за перење веш.
Престани да си љубоморна на нашата врска.
Таа побегна од нашите одлуки, јас ги одгледав.
Не дека не ми е грижа. Клонот затоа и служи.
Мајки!
Морти!
Рик? Знаев дека нема да ме оставиш!
Ау! Кој ѓавол?
Го виде другиот Рик? Неугледна фризура, НФ јакна?
Секако дека не, ќе беше мртов.
Или ќе беше бомба. Се чувствуваш бомбасто?
Досега ќе се разнесеше.
Овој Рик не умре? Затоа и ги бираш овие места.
Па, твојот Рик не е мртов, повеќе како да го нема.
Кога те запознав, се надевев ќе се појави еден ден.
Кучкин сине, те имам.
Каде одиме? -Да го убиеме дедо ти. -Молам?
Не разбирам. Мојот оригинален Рик ја убил твојата фамилија?
И само чекаше да се врати? -Добро разбра.
Одлично го рекапитулира тоа. Стигнавме.
Овој Морти мрази кога ќе го најдат, а сака да гради сложени срања.
Како играње "Мајнкрафт", но на приватен сервер.
Нафиксан сум? Што се случува?
Ме најде!
И јас би пукал во првиот монитор. Слушај, не сум овде. Или сум?
Еве го клонот што го најде. Или може сум јас, гол.
Како Кајзер Созе. Зошто би признал дека не е?
Гледај го како игра.
Или може сум јас. Како лисица, многу сум лукав.
Еве куп убијботови со кои треба да се справиш додека се бориш со тоа.
Очигледно не знам со кого зборувам, се е однапред снимено.
Но ако стигна толку далеку, веројатно мислиш дека си посебен.
Ќе ти кажам нешто: Упс! Отиде! Може навистина тоа бев јас!
Ако го следиш, може да се судриме. Педесет насто шанси дека не лажам.
Во невојла сме, серко! Не би требало да молам.
Моите мајки се во неволја? -Тие нивни верзии.
Мора да ги спасиме! Ова е очигледна стапица.
Ако отидеш долу, ќе те убијат. -Ако! -Што?
Што сега? -Ако не ти е гајле да умреш, што ти е гајле ако јас умрам?
Престани! Оди си одовде!
Го стори ова минатата сезона, како бомбаш самоубиец си!
Свој го знае својот. -Го наследи тоа од него, не од мене.
Не го знам. Ти си ми дедо, Рик. Рик и Морти. Сто години.
Патем, местово може да експлодира. Еве ги одбројувањата.
Едно веројатно е точно.
Глупи петодимензионални желудочни сокови.
Извини поради ситком караницата и што можеби ќе не свари.
Неверојатен тајминг. -Не биди кучка, јас сум родител.
Логично е да не го гледаш тоа, веќе некое време си вон праксата.
Добро! Мило ми е што те имаат. Не сакам да сум "вселенска мајка".
Јасно. Немој Самер да го замени твоето отфрлање со добар вкус.
Не се обидувам, се е до неа.
Исусе. Би било кул да си почесто овде, не сакам да се мажам.
Имам 17. Мојата љубов е ветар, не пробувајте да се натпреварувате за неа
Можев да го чујам секој збор преку кацигата.
Морав да ги убијам само повеќето од нив. -Исусе. Бродот стварно исплови.
А сега да се гостиме!
Претеравте со итноста. -Дедо! Морти! -Мајки!
Чекај, ако мора да носат кациги...
Бранам детски простор дури спиеш. -Што не го одбрани тато?
Добар потсетник. -Чекај. -Одиме по Џери.
Може не ќе сум напната да не сум мажен за невработена вреќа човечки страв!
Најди работа, тато, помина декада. -Брутално.
Знам добар парк со алигатори ако сакаш да се убиеш.
Денес ме исфрлија од школо. -Кој ѓавол? Глупак!
Здраво, душо.
Какви вибрации од сезона 2. -Не мислев дека ќе го кажам ова,
но мило ми што тоа време го минавме разведени. Само малку.
Ќе направам лулашка во дворот. -Може сум технички одовде,
но сега сум проклет меѓудимензионален патник.
И сите може да ми го бакнете научно-фантастичниот газ.
Стално ме смее.
Каков супер виц кажав. И каква авантура.
Не е битно од каде сме, ако сме заедно. Добар завршен збор.
Ова сега е сечија изворна димензија. -Одличен крај, деца.
Уф, се вративте. -Срање, Џери од втората сезона.
Пред да почнете да додевате, ќе ми помогне некој со тушот?
Постуден е од Бет на годишнина. И види кого најдов во собата на Рик.
Јас сум г. Франдлс.
Ми е гајле колку е сладок, се договоривме да нема бугини по дома.
Чекај, Џери од 2. сезона, немој! -Г. Франдлс!
Сите во колата.
Јас сум г. Франдлс! -Мислев дека тој е г. Франдлс.
Сите во колата, веднаш!
Јас сум г. Франдлс!
Кој мој, тато? Зошто го внесе тоа во нашата куќа?
Беше слатко! Сега мора да најдеме нова временска линија.
Знаеш колку е тешко без портал?
Мора да ја поминеме целата работа со процеп и светилник.
Целата ебана епизода одново! Коло, фабрикувај кеси за повраќање.
Може да се вратиме и да поправиме?
Јас сум г. Франдлс!
Не ми се верува дека порталот се расипа. -Ќе го поправам кога можам.
Дигни колената, мамо. -Колкупати сте го направиле ова?
О, Боже. -И се колнете дека умираат со природна смрт?
Да. -Исто како старата временска линија? Дури и моите работи?
Всушност малку набрзина па чудно го кажуваат зборот "пармезан". -Како?
Пармезијан. -Исусе.
Можев да ве оставам! Мислите концептот "фамилија" ми е битен?
Јас дури не сум вашиот Рик! -Јас сум Рик кој порекнува. -Се гледаме внатре.
Извини за Самер, таа е и твоја ќерка. -Не, границите се добри.
Кога сме кај тоа, може ги имам премногу. Смеам некогаш да наминам?
Би било убаво. -Убава облека. -Која секогаш ја носиме?
Да, Морти? -Ветуваш дека не сум мамка?
Оној Рик да се врати? -Што? За да си мамка, типот мора да цени нешто.
Нему навистина не му е гајле.
Тој е вистинската работа.
Пармисан. -Пармезијан. Парме-зијан.
Пармисиан. -Пармезијан. -Грозно. Го мразам тоа.
Има ли некој? Морти? Големиот стаорец?
Каков развој на настаните.
Полека, малечок. Ти си Џери, нели?
Никогаш не бев преблиску до концептот. Стварно си полудел.
Си облекувал панталони? -Што? О, да. Се соблеков да се поебам со типот.
Кога сме кај тоа, разговараше со мене или со мало дете овде?
Можеби. Зошто?
Бидејќи ако и ти ги мразиш, не би ми пречело да се здружиме.
Веќе не се здружувам. Од управување со луѓе боли глава.
Смртоносен удар. Џери победува!
Проклетство, човеку. Гаден си.
Зошто си овде?
Пријателе, и јас си го поставувам истото прашање.
"Во спомен на Мајк Мендел"
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС